Page 1 of 4
Radosław Późniak
Praktyk z pierwszej linii produkcyjnego frontu opisuje proces przeprowadzania skracania czasu przebrojenia w firmie zajmującej sie produkcją tub polietylenowych. Pod uwagę wzięto najbardziej skomplikowany proces - druk. Przezbrojenie trwało pierwotnie 1 097 min a więc ponad 18 godzin!!! Efekt? Skrócono je o 43%, przy kwocie wydanej na inwestycje równej 0 zł. Wprowadzone zmiany to jak zwykle w SMED-ie żadna rewolucja. Po prostu wyrzucono dziesiatki drobnych strat, które w sumie kosztowały firmę prawie 8 godzin przy każdym przebrojeniu!
Skuteczność wspomagania procesu przezbrojenia metodami SMED i 5S oraz zalety wynikające z ich wdrożenia.
1. Nasz zakład
„ARLEKIN” jest przedsiębiorstwem, które obecnie osiągnęło poziom jednego z czołowych światowych producentów tub polietylenowych. Tuby te mają zastosowanie głównie dla przemysłu kosmetycznego i farmaceutycznego. Produkuje się je z wykorzystaniem kilku różnych rodzajów obróbki.
Proces zaczyna się od wytłoczenia rury polietylenowej, o żądanej średnicy, długości i grubości ścianki. Otrzymana rura poddawana jest następnie procesowi główkowania, który również żąda odpowiedniego rodzaju gwintu, odpowiedniej wysokości i grubości główki oraz odpowiedniego otworu. Produkt z tego procesu nazywany jest już tubą gdyż z jednej strony rura zamknięta jest główką, na którą będzie zakręcona zakrętka. Dalszy etap, to zadruk otrzymanej tuby. Zadruk wykonywany jest z zastosowaniem metody suchego offsetu. Opiera się ona na przekazywaniu z pomocą odpowiednich farb drukarskich obrazu z płyt na powierzchni, których znajdują się wypukłe elementy pozwalające uzyskać na tubach oczekiwaną grafikę. Tak zadrukowana tuba zabezpieczana jest powierzchnią lakieru i podawana do ostatniego etapu, którym jest zakręcanie. Tak jak poprzednie tak i ten proces wymaga przestrzegania określonych parametrów takich jak rodzaj zakrętki i siła jej dokręcenia oraz rodzaj kartonu stosowanego do pakowania.
Najtrudniejszym procesem jest drukowanie gdyż odwzorowanie elementów graficznych prowadzone musi być z bardzo dużą dokładnością. Istotne jest zarówno wzajemne ich spasowanie jak również nasycenie kolorystyczne. Uruchomienie całego procesu najczęściej determinowane jest momentem uzyskania zgodnego ze wzorcem zadruku, na co wpływ na bardzo wiele czynników. Dopiero po akceptacji zadruku uruchamiana jest praca linii technologicznej i seryjna produkcja.
2. Co obserwowaliśmy?
Zakres prowadzonych działań ograniczony został do dwóch linii produkcyjnych. Pierwsza z nich Linia 1 pracuje od 4 lat natomiast Linia 2 od 1 roku. Wstępne obserwacje na etapie zapoznania z procesem pozwalają określić następujące fakty mówiące o stanie obecnym:
- Rodzaje produkowanych tub na obu liniach technologicznych są te same
- Nominalne prędkości produkcyjne obu linii technologicznych są te same
- Stosowane oprzyrządowanie dla obu linii technologicznych jest uniwersalne
- Obsada każdej z linii to 1 operator, 1 drukarz i 1 pakowaczka i możliwe jest ich dowolne obsadzenie w ramach swoich stanowisk pomiędzy liniami
- Każda z linii posiada jeden stół operatorski w części wytłaczania i jeden w części druku. Wyposażenie ich jest znormalizowane dla części wytłaczania i druku jednak rozmieszczenie nie jest czytelne i przejrzyste.
- Linia 2 wyposażona jest w urządzenia nowszego typu niż linia 1 jednak ich utrzymanie jest na tym samym poziomie,
- Analiza i porównanie wskaźników dla tych linii pozwalają stwierdzić, że mimo wyposażenia Linii 2 w urządzenia nowszego typu jej stopień wykorzystania, efektywność i wydajność produkcji nie są wyższe niż dla Linii 1. Dodatkowo zdarzają się okresy, dla których Linia 2 charakteryzuje się znacząco niższymi poziomami wskaźników niż Linia 1.
Przed przystąpieniem do obserwacji właściwego procesu przezbrojenia, powołano zespół w skład, którego weszli:
- Kierownik produkcji będący jednoczenie liderem projektu
- Planista
- 2 brygadzistów – ekspert w dziedzinie wytłaczania i ekspert w dziedzinie druku
- Drukarz
- Operator
- Pakowaczka
- 2 pracowników SUR – konserwator narzędzi i mechanik
- Magazynier
- Pracownik DPP – działu przygotowania produkcji
Na wstępnym spotkaniu zespół projektowy poinformowany został o celu projektu. Dodatkowo przeprowadzono szkolenie na temat metod SMED i 5 S i ustalono termin drugiego spotkania.
Podczas drugiego spotkania projektowego zespół ustalił obecny przebieg i podział przezbrojeń.
Przezbrojenia podzielone zostały na:
- Duże – polegające na uruchamianiu produkcji wyrobu wymagającego zmiany oprzyrządowania ze względu na średnicę produkowanej tuby
- Małe – polegające na uruchamianiu produkcji wyrobu wymagającego zmiany rodzaju tworzywa, długości, rodzaju główki, średnicy otworu, rodzaju drukowanego wzoru, rodzaju lakieru, rodzaju zakrętki, ale niewymagającego zmiany średnicy produkowanej tuby,
Przezbrojenia duże są czasochłonne, ponieważ bardzo często zawierają jednocześnie wszystkie rodzaje zmian wykonywanych dla małych przezbrojeń. Z tego też powodu analiza procesu przezbrojenia będzie prowadzona na przykładach dużych przezbrojeń.
Przebieg dużego przezbrojenia podzielony został na dwie części wytłaczającą i drukującą a kolejność prac to:
Sekcja wytłaczania:
- Operator kończąc produkowanie rury wyłącza urządzenie i udaje się do Brygadzisty po nowe zlecenia produkcyjne. W tym momencie dalsze urządzenia linii są w ruchu, ponieważ ostatnia wyprodukowana rura musi przejść przez kolejne operacje, co zajmuje około 35 min
- Po otrzymaniu zlecenia produkcyjnego operator udaje się po komplet oprzyrządowania zgodny z wytycznymi ze zlecenia. Kompletuje oprzyrządowanie, co zajmuje mu około 30 min. W przypadku, gdy wymaga ono czyszczenia również je wykonuje, co zajmuje znacznie więcej czasu, bo około 90 min.
- Kolejnym etapem po skompletowaniu osprzętu jest przezbrajanie. Zakres przezbrojenia dla operatora podzielić na dwie części:
Wytłaczanie – podczas przezbrojenia operator zmienia dla tej części głowicę wytłaczającą, kalibrator, tuleję wyjściową i wejściową, pasy odciągu oraz tuleję noża. Prace te zajmują mu około 90 min
Główkowanie – dla tej części operator wymienia podczas przezbrojenia trzpienie, główki, splity oraz matryce. Czynności te są znacznie bardziej czasochłonne gdyż do wymiany konieczne jest 12 szt. każdego z elementów i wynoszą około 180 min.
Operator dodatkowo zmienia również skład tworzywa i koncentrat barwiący. Czynności te wykonuje zarówno dla części wytłaczającej jak i główkującej. Czas trwania każdej z nich to około 30 min. Po wykonaniu powyższych czynności i dodatkowo regulacji operator podaje surową tubę na stanowisko druku.